Jongeren zijn het slachtoffer van scheidende ouders

1 op 3 jongeren werden ooit geconfronteerd met een scheiding van hun ouders. Dat is de harde realiteit in Vlaanderen en Brussel. Als ouders uit elkaar gaan zijn de kinderen hierbij direct betrokken. Eén van deze jongeren is Joke, 17 jaar.

Het verhaal van Joke

Zeven jaar geleden zijn mijn ouders uit elkaar gegaan. Ze maakten veel ruzie. Ik weet nog dat ik ’s morgens opstond om naar school te gaan, hen hoorde bekvechten in de keuken en stiekem meeluisterde. Toen ik al hun verwijten hoorde, ben ik al wenend terug naar mijn bed gelopen. Ik wilde niet meer naar school gaan. Ik kon er met niemand over praten. Sinds de scheiding woon ik afwisselend een week bij mijn moeder en een week bij mijn vader. Bij mijn moeder slapen we met drie op een kamer, ik als enig meisje. Ik heb totaal geen privacy. Ik moet mij bijvoorbeeld altijd omkleden achter de deur. Mijn vriendje meenemen op mijn kamer mag ik dus ook vergeten. Bij mijn papa heb ik een eigen kamer. Ik kan daar tenminste op mijn gemak zijn. Ik voel mij daar veel beter bij. Mijn papa krijgt het kindergeld en betaalt bijgevolg het meeste voor mij. Als ik dan bij mijn moeder ben en ik voor sportdag tegen vrijdag geld nodig heb, dan moet ik altijd eerst naar mijn vader gaan, onnozel dus.