Actie versus Reactie

15 oktober – de dag van de kosteloze school

Waarvoor moeten wij betalen op school, hoe hoog zijn die kosten, en welke gevolgen heeft dit op ons leven, onze studiekeuze, motivatie en welbevinden?

Op zaterdagnamiddag gingen wij, jongeren van KAJ, met enkele medestanders in gesprek.

De uitwisseling

Ward en Tom (KAJ Hooglede), Yentl en Robbe (KAJ Meulebeke), Ajdamir (KameleJon Roeselare) en Roy (KAJ Vostert) vertelden over hun onderzoek, actie en activiteit over kosteloos onderwijs. Elena (KAJ Ledeberg) en Dimitri (Technov Vilvoorde) vulden aan vanuit hun eigen beleving en realiteit.

Van een systeem met leerplicht zou je toch verwachten dat het gratis is. Niets is minder waar!

Ten strijde voor een kosteloze school

De start van het nieuwe schooljaar is al even voorbij. Samen met de gezellige drukte brengt ook het schooljaar heel wat rekeningen met zich mee. Een nieuw rekenmachine, studiemateriaal, uitstappen die handen vol geld kosten,.. We staan er dikwijls niet bij stil hoe hoog de schoolfacturen zijn en we staan er al zeker niet bij stil dat dit voor veel mensen geen evidentie is. Op deze manier wordt de kloof tussen arm en rijk steeds groter. Onderwijs zou de springplank moeten zijn om de ongelijkheid weg te werken, maar houdt deze enkel en alleen in de hand.

Jongeren liggen vaak wakker bij het thema School. De kwaadheid en nood aan verandering wordt groter en ook sterker. We konden dus dit niet zomaar laten voorbij gaan. Onze jongeren gaan ten strijde met als doel verandering en kosteloze school.

Op 15 oktober sloegen heel wat jongeren hun handen in elkaar en trokken aan de alarmbel. Heel Vlaanderen en Brussel werden geconfronteerd met het feit dat de hoge schoolkosten de pan uit zwieren en dat deze grote gevolgen hebben voor heel het gezin.

La JOC es internacional

Twee weken lang kwamen KAJ's uit de hele wereld samen om een nieuw 'international plan of action' te maken. Van Guatemala tot Paraguay, van Vlaanderen tot Oekraine, van Egypte tot Namibie, van de Fillipijnen tot Pakistan. 17 bewegingen van alle continenten, stuurden elk twee afgevaardigden.

Ook Vlaanderen ging vol trots zijn analyse en acties voorstellen en werkte onvermoeibaar mee aan een nieuw 4-jarenplan. Een plan waar de eigenheid van elke KAJ een plaats krijgt, maar met de focus op wat ons bindt: jongeren die vechten voor een waardig leven en werken.

Uitwisseling in Vlaanderen

Nu iedereen de verre reis naar Europa gemaakt heeft, grijpen we de kans om de gastbeweging te leren kennen. Ook Vlaanderen kreeg enkele internationale gasten op bezoek. De vertegenwoordigers van Japan, India en de Filipijnen kwamen op bezoek om de acties van KAJ beter te leren kennen. We gingen naar de luchthaven en de haven van Zeebrugge om met jongeren in precaire arbeidsomstandigheden te praten. Op vrijdagavond maakten ze kennis met enkele afdelingen: Hooglede, Pittem en Brugge.

De school van morgen is gratis!

Na talloze gesprekken en discussiemomenten sinds begin 2015 stelden wij, jongeren van KAJ, vier pijnpunten vast die systematisch voorkomen in het secundair onderwijs in Vlaanderen en Brussel. Om deze pijnpunten aan te kaarten trokken wij op 20 februari 2016 door Brussel met een heuse 'scholierenmars'. Onze boodschap klonk als volgt:

  • We krijgen minder waardering als we gekozen hebben voor een TSO of BSO richting!
  • School is te duur!
  • Wij hebben geen inspraak in het reglement en het nut van veel regels is niet duidelijk!
  • School is te zwaar!

There's another newbie in town

Startactiviteit KAJ Nieuwe Stad – Oostende

The newbie is geboren in de Nieuwe Stad te Oostende. Bino, Abdi, Anthony, Jason en Natnael van de kerngroep hadden het idee om een nieuwe afdeling op te richten in hun wijk. Het zijn stuk voor stuk gemotiveerde gasten die een doel voor ogen hebben. Ze willen in hun wijk “Nieuwe Stad” iets brengen dat er nog niet is. Een werking gericht naar jongeren. Een werking waar de jongeren activiteiten kunnen doen, kunnen chillen, maar vooral waar ze terecht kunnen met al vragen, problemen,...

Bino: We vinden dat er teveel gedaan wordt voor de ouderen en om de stad een goed imago te geven. Recent werden in de stad kunstwerken geplaatst. Maar de jongeren in de verschillende wijken worden vergeten. Dat vinden wij zeer jammer en daarom schieten wij zelf in actie.

Anthony: Wij willen weer leven in Oostende brengen! Jongeren moeten weten dat wij initiatief nemen om ze dichter bij elkaar te brengen. Het moet hen aanmoedigen om ons te vergezellen in ons verhaal.

De sfeer zat er goed in en de motivatie om een nieuwe afdeling op te starten groeide met de minuut.

EK waardig werk: jongeren vs Peeters 3-0

Na de lokale acties in Vlaanderen, en tijdens de match Ierland-België, zakten enkele delegaties van straffe jongeren af naar Brussel om daar hun acties voor te stellen. Wat hebben ze gedaan? Waarom? Wat beleven ze? En vooral: wat moet er veranderen?

Aanwezige partners kregen de kans om hierop te reageren. Tom Holvoet (KAJ en LBC), Tom Vrijens (ACV-Jongeren), Marijke Persoone (LBC-NVK, Hart boven Hard), Robert Crivit (Kinderrechtencoalitie, Uit de Marge, KAJ), Koen Raeymaekers (PvdA) en Ludovicus Mardiyono (YCW) kregen het woord.

Toon: Wat is dat voor een beleid waar miljonairs elk jaar rijker worden terwijl jonge mensen geen toekomst kunnen uitbouwen? We vinden het nog straf dat jullie dit hier zo rustig komen vertellen! Jullie weten nu al wat het is om flexibel te moeten werken. En die wet Peeters is er nog niet. Je kan je voorstellen hoe het er uit gaat zien als het straks twee of drie keer erger wordt!

Leen: Ik voel veel frustratie en woede als ik dit hoor. Vooral omdat mensen doen alsof dit de normaalste zaak van de wereld is. We moeten dit meer naar buiten brengen!

De rode draad doorheen dit verhaal is dat het individu altijd maar zwakker en meer geïsoleerd komt te staan.

Intercambio JOC Peru y KAJ Flandes

Een duizelingwekkende mix van cultuur en natuur

12 mei, Chiclayo, Peru. De aankomsthal van de lokale luchthaven spuwt tien suffe, bijna strompelende gedaantes uit. Het zijn de KAJ-jongeren uit het kleine Belgenland. Na een reis van 16 uur wordt deze bende hartelijk ontvangen door een kleurrijke, energieke groep jongeren van de plaatselijke JOC afdeling. Op een felkleurige banner die ze speciaal voor deze gelegenheid lieten maken prijkt: “Intercambio JOC Peru y KAJ Flandes”. Het begin van tien onvergetelijke dagen.

Jongeren tegen de wet voor werkbaar werk!

Stop de precarisering van ons leven en ons werk!

Welk leven en welk soort samenleving willen wij?

Zo fundamenteel is de vraag die voorligt na de voorstellen van de regering over het zogeheten “werkbaar werk”.

Op persoonlijk niveau gaat het over: Willen wij nog vrije tijd, voor persoonlijke ontwikkeling of het uitbouwen van een gezin?  Willen wij onze vrije tijd nog zelf kunnen plannen, bijvoorbeeld door recup of verlof te nemen?  Willen wij na het werk voor onze broodwinning nog energie overhouden voor opvoeding van kinderen, zorg voor ouderen of zinvolle ontspanning?  Willen we nog een relatie kunnen uitbouwen met collega's?  Willen we ons kunnen ontwikkelen binnen een bepaalde branche of werkterrein?

Wet Peeters..Neen bedankt!

Coalitie van jongerenorganisaties wijst wetsvoorstel Peeters resoluut af.

Op de regeringstafel ligt momenteel het ‘wetsvoorstel Peeters’: een voorstel over de hervorming van onze arbeidsmarkt. Het doel van het wetsvoorstel is een grotere flexibiliteit en grotere winstmarges voor aandeelhouders. Dit voorstel gaat ten koste van de levenskwaliteit van werknemers en ons milieu. Het privéleven wordt opgeofferd aan een economie ten dienste van het geld in plaats van ten dienste van de mens en zijn omgeving.

Als jongeren zijn we dagelijks bezig met onze samenleving herdenken. Vernieuwende projecten opzetten en (verder)bouwen aan een toekomstmaatschappij van sociale gelijkheid zijn bij uitstek terreinen waar de stem van jongeren cruciaal is. Wij willen een maatschappij waarin jongeren zich samen en individueel kunnen ontwikkelen, en waarin het potentieel van ieder individu volledig tot zijn recht kan komen.

Als jongeren weigeren we mee te gaan in de logica om mensen meer te laten werken, minder te laten verdienen en zwaar te laten inboeten op levenskwaliteit. Wij weigeren onze vrije tijd op familiaal, cultureel of sportief vlak op te geven. Geleefd worden door onhoudbare werkuren is voor ons geen optie. Wij zullen geen burn-outgeneratie zijn, geen generatie zonder vakantie, geen generatie waar depressie en neerslachtigheid op de loer liggen door moeilijke werkomstandigheden en een verarmd sociaal en cultureel leven. Als jongeren weigeren we in te boeten op onze levenskwaliteit door het blind besparingsbeleid, terwijl we zien dat onze maatschappij wel in staat is meer welvaart te creëren.

Gekwalificeerde mensen kunnen hun talenten niet benutten

Woensdag 18 Mei 2016: Deze morgen vertrekken we naar Manthoc een organisatie dat opgericht is door de JOC Peru in 1989.

Mathoc is een organisatie dat kinderen opvangt voor en na school, waar ze de waarden en normen leren, op een speelse manier rond waardig werk.

Hier ontmoeten we verschillende jongeren. Alexander en Richa gaan allebei naar school en helpen met hun mama. We krijgen een rondleiding in het huis, zo gaan we van de bibliotheek tot aan twee verschillende werkruimtes. Eentje waar er armbandjes worden gemaakt, en zakken die ze zelf leren naaien en eentje waar er wenskaarten worden gemaakt uit gerecycleerd papier door de jongeren.

We ontmoeten Lourdes, een collega van Rita en Annemie van Wereldsolidariteit. Haar dochters zitten ook in een moeilijk project op vlak van werk. Één dochter (27 jaar) studeerde in de medische sector en vindt geen werk, zij woont met haar kind in bij Lourdes. Haar andere dochter (31 jaar) is chefkok van opleiding en week uit naar Canada om werk te zoeken omdat jobs in haar sector schaars waren in Venezuela. In Canada heeft ze een vergunning om te studeren, maar niet om te werken. Als inkomen werkt ze in het zwart als poetsdame bij gezinnen. Ook hier komen we het verhaal tegen van gekwalificeerde mensen die hun talenten niet kunnen benutten.