Naast de zoveelste aanklacht tegen het systematisch misbruik in de interimsector legt de Pano-reportage, van woensdag 10 mei 2017, toch vooral uw manifeste desinteresse in de arbeidsomstandigheden van jonge arbeiders bloot.

Sinds 2010 klaagt KAJ de wantoestanden in de interimsector aan: eindeloze aaneenschakeling van dagcontracten, niet of foutief uitbetaalde overuren, het constant moeten beschikbaar zijn… Na drie jaar actievoeren bundelde KAJ een greep uit de meer dan 1.000 getuigenissen in het Zwartboek interim – is dit nu de moderne arbeidsmarkt?

Het zwartboek toont eerst en vooral het systematische van de misbruiken aan, maar schetst ook het beeld van de jonge interimarbeider, volledig geïsoleerd en overgeleverd aan de grillen van het interimkantoor, het bedrijf en de economische conjunctuur. De boodschap was toen al dat de interimsector enkel een proeftuin is voor de zogenoemde modernisering van de arbeidsmarkt. Op de persconferentie waarop ons boek werd voorgesteld in het Vlaams Parlement in oktober 2013, waren uw voorgangster, toenmalig minister van werk Monica De Coninck (SP.A), uw partijvoorzitter, Wouter Beke (CD&V) en de partijvoorzitters Bruno Tobback (SP.A), Wouter van Besien (Groen) en Peter Mertens (PVDA) aanwezig.

Zij ontvingen net zoals alle Belgische kamerleden en senatoren een kopie van het boek. Op enkele uitzonderingen na vond niemand het toen opportuun te reageren.

De geveinsde verontwaardiging die nu volgt, van politici waaronder uzelf, die reeds jaren op de hoogte zijn van hoe het er aan toe gaat in de interimsector, smaakt waarschijnlijk bijzonder bitter voor de duizenden die er dagelijks in aan de slag zijn. Het gevoerde beleid met afgeschafte wachtuitkeringen, de ‘Wet-Peeters’… heeft de positie van de jongere alvast niet versterkt. Benieuwd wat het beperken van werkloosheidsuitkering en uitbreiding van de flexi-jobs zal teweegbrengen.

Het is ondertussen wel duidelijk dat statistieken en uw werkloosheidscijfers een zeer beperkt beeld van de realiteit schetsen en dat de impact van de verregaande flexibilisering op het leven van jonge mensen vakkundig toegedekt blijft. Al even wraakroepend is het steeds wegzetten van de wanpraktijken als geïsoleerde gevallen, dat de manier waarop interimarbeid georganiseerd wordt nooit ter discussie staat en dat er nooit maatregelen gekomen zijn die een antwoord bieden op de verzuchtingen van de jongeren.

Om duidelijk te krijgen wiens belangen deze regering, en U als bevoegde minister dient, volstaat het misschien om de vragen wie wint hierbij en wie verliest hierbij te beantwoorden na het bekijken van de Pano-reportage.

Een greep uit de dagelijkse realiteit:

Stijn: Ik werk al 2 jaar bij Carglass in het magazijn. Dit is werk in shiften. Ik werk nu al een jaar in de nachtdiensten. Ik doe dit werk in dagcontracten, zoals iedereen die hier pas begint. Ik heb collega’s die hier al 4 jaar met dagcontracten werken. Soms krijg je wel eens een weekcontract maar over het algemeen is het in dagcontracten, dan kunnen ze je makkelijk thuis laten als er minder werk is en in de vakanties worden we vervangen door studenten die ons werk overnemen.

Cindy: Ik ga elke dag naar interimkantoren om een stabielere job te vinden. Ik werk nu bij de Albert Hein met dagcontracten. Soms zijn het zelfs geen dagcontracten maar moet ik gaan voor drie uur te werken. Na drie uur zijn de rekken gevuld en dan mag ik terug vertrekken. Soms sturen ze het berichtje maar een uur op voorhand. Ik zou graag ergens vast werken dat ik ook rechten heb, zoals vakantie, vaste uren…

Mohamed: Toen ik bij UPS werkte was dat met dagcontracten. Dat was daar gewoon geen doen, er is geen leven meer buiten het werk omdat je altijd beschikbaar moet zijn. Pas 's avonds laten ze je dan weten of je die nacht moet komen werken. Sinds ik daar werkte had ik geen sociaal leven meer. Mijn vrienden zag ik niet meer. Ik zat gewoon altijd thuis te wachten met mijn telefoon naast mij.

Mustapha: Elke vrijdag krijgen we onze planning voor de volgende week per sms. Maar deze planning is nooit definitief en elke dag krijgen we een bevestiging voor de volgende dag. We worden soms op de zotste momenten gebeld. Ze contacteren je zelfs midden in de nacht en ook tijdens ons gesprek nu op een zondagavond.

Wij hebben als lid van de jongerencoalitie onze kritiek op de ‘Wet-Peeters’ vorig jaar op verschillende momenten geuit. We zeiden toen al dat uw voorstel een volgend hoofdstuk zou zijn van flexibilisering van arbeid en afbouw van sociale bescherming.

Wij vinden het dan ook verbijsterend dat U onder meer in het Journaal aangeeft “geschokt” te zijn bij het zien van de reportage. Het is namelijk verre van de eerste keer dat wij deze feiten aanklagen.

In debat volgend op de Pano-reportage in het programma ‘De Zevende Dag’ was Herwig Muyldermans, algemeen directeur van Federgon, niet overtuigd van de getuigenissen over het niet correct uitbetalen van de lonen van de jongeren die bij DHL Aviation werken. Ook hiervan hebben wij tientallen getuigenissen die aantonen dat het hier duidelijk gaat om systematisch misbruik. Alsof jongeren los van elkaar dezelfde onwaarheden zouden verzinnen. Dit lijkt meer te passen in een strategie om de schuld van interimarbeid op zich te verleggen naar de individuele jongere.

Enkele getuigenissen:

Kaat: Ik heb een jaar met dagcontracten in de Primark gewerkt. Je moest altijd goed uitkijken wat je uitbetaald kreeg. Zo kreeg ik gemiddeld 2 dagen per maand minder uitbetaald en dan moest je dat zeggen tegen de manager en dat werd dan wel rechtgezet. Ik vroeg hoe komt dat dit elke maand zo is ? Dan antwoorden ze dat ze daar niks aan konden doen en dat dit lag aan het sociaal secretariaat . Zo werd ik voor een week ziek en werd ik natuurlijk niet uitbetaald omdat ik in dagcontracten werkte. Daarna heb ik een kar op het werk op mijn voet gehad dat was een arbeidsongeval en ik moest daarna niet meer terug komen. Dat heeft twee jaar geduurd voor dat uitbetaald was.

Rune: Ik werk nu al 3 maanden met dagcontracten via het interim bureau Randstad. Als ze een job hebben sturen ze een berichtje of bellen ze mij op. Ik weet soms zelfs niet wat ik ga moeten doen als ik aankom in het bedrijf. Vaak is het magazijn- of poetswerk. Ik zou graag eens op een plaats langer dan een dag werken want dan kan je een band opbouwen met je collega’s en dan leer je de werkplek beter kennen. Ik moet echt goed bijhouden waar ik wanneer gewerkt heb. Je moet de uitbetalingen goed nakijken want er zit elke maand wel een uitbetaling bij die niet correct is.

Zacharia: Via Adecco heb ik ook eens een paar weken in zo'n callcenter gewerkt, omdat er tijdelijk wat meer werk was. Maar ze hadden mijn geld per ongeluk op een verkeerde rekening gestort. Drie maanden heb ik op mijn geld moeten wachten, en dat ging om 900 euro hé!! Ik moest trouwens alles zelf regelen, zelf de bank contacteren, zelf de mens waar ze het geld naar hadden gestort contacteren, terwijl het hun fout was! En als wij interimmers dan eens een fout maken, dan worden wij daar keihard voor afgestraft. Wij moeten allemaal perfect zijn, maar die interimkantoren die mogen zoveel fouten maken als ze willen!!

Met dit schrijven roepen wij U op uw on-sociaal beleid te stoppen, eindelijk actie te ondernemen en te luisteren naar de stem van de jongeren in dit debat. De impact op het leven en de toekomst van jongeren is immens. Uitbuiting bij intrede op de arbeidsmarkt staat in schril contrast met uw ‘werkbaar werk’.

We hopen dat u de moed heeft om werk te maken van waardig werk voor elk jongere en een diepere analyse te maken dan het mantra jobs-jobs-jobs. Aan ons heeft u hiervoor alvast een potentiële medestander.

Met dit schrijven bezorgen wij u nog een exemplaar van het Zwartboek interim – is dit nu de moderne arbeidsmarkt? voor het geval het vorige zoek geraakt is.

Met vriendelijke groet.

Plaats reactie