Maandag 16 mei 2016: Vandaag zitten even op de schoolbanken. We trekken naar de Universiteit van Bagua Grande voor een panelgesprek over waardig werk. In de zaal zitten leerlingen van het middelbaar onderwijs en studenten van de universiteit, aan de open deuren luisteren nieuwsgierige studenten aandachtig mee. Bij aanvang staat iedereen recht voor het volkslied. Respectvol staan we recht voor deze nationale trots.

Het eerste panellid Luis Joel Morillos García geeft uitleg over Beca 18. Dit is een studiebeurs voor jongeren die weinig middelen hebben om ook een kans te krijgen om verder te studeren. Om deze beurs te krijgen, moeten ze slagen op een toegangsexamen en ook effectief elk trimester slagen op hun examens. In totaal zijn er 970 beurzen voor jongeren tussen 17 en 24 jaar. De universiteit krijgt zo een heterogene bezetting van jongeren uit de verschillende dorpen van het Amazonegebied.

Beca 18 veranderde het leven van vele jongeren

Na het afstuderen zijn de jongeren met Beca 18 zeker van een plekje op de arbeidsmarkt in de private of publieke sector en helpen zo mee aan de ontwikkeling van het land.

Een tweede panellid Wesley Guevara Cholan is de psycholoog van de universiteit. Hij geeft aan dat het gebrek aan zelfkennis- en bewustzijn bij jongeren de psychologie is achter het probleem van waardig werk. Het is belangrijk om te weten wie we zijn om het probleem van precair werk op te lossen.

Stefaan Degryse, ons eigen KAJ collega, is het derde panellid. Hij praat over precair werk in België en het systeem van sociale zekerheid. Drie Belgische jongeren getuigen over hun werksituatie.

Als laatste komt een afgevaardigde van de burgemeester van Cajaruro, meneer Grober aan het woord met zijn project om jongeren te helpen een eigen bedrijf op te starten en zo zelf voor goed werk te zorgen. Ze kunnen hiervoor een lening aangaan.

Na deze uiteenzetting volgt een mooie dansvoorstelling van Marena. De dansers dragen traditionele kleren en vermaken de zaal van Peruaanse en Belgische jongeren.

Enkele vragen kwamen vanuit het publiek naar boven.

Wat is de belangrijkste factor in België om aan vast werk te geraken?

Stefaan: Werkloosheid, want het zorgt ervoor dat de kwaliteit van het werk daalt. Het is een maatschappelijk probleem dat in stand wordt gehouden door de politiek. Het is onze taak om onze vertegenwoordigers op hun juiste plaats te krijgen.

Wie heeft recht op een beurs?

Luis Joel: Jongeren die slagen op het toegangsexamen.

Hoe kunnen jongeren zich beter organiseren om het beleid te veranderen?

Luis Joel: 30% van de Peruaanse bevolking zijn jongeren, maar deze worden vaak vergeten door het beleid, ze moeten zich organiseren op politiek en sociaal vlak om steun te krijgen. Samen met de overheid kan er dan worden gekeken hoe ze aan een job kunnen geraken.

Stefaan: Jongeren kunnen aan zelfreflectie doen om hun eigen leven te verbeteren. We zien dat angst ons vaak tegenhoudt. We zijn ongeduldig voor verandering maar moeten blijven geloven dat dit er komt. Als de overheid niets doet, moeten we zelf alternatieven oprichten. Kijk maar naar de sociale zekerheid in België, dit is opgericht door de arbeiders die elk een deel van hun loon afstaan voor mensen die wegens ziekte ed. niet kunnen werken: een voorbeeld van solidariteit. Laat de liefde voor elkaar overwinnen.

Wat is zelfbewustzijn?

Wesley Guevara Cholan: Zelfbewustzijn begint bij het kennen van je eigen sterktes en zwaktes. Het is de kunst om deze sterktes te versterken.

Wat doet de regering tegen precair werk?

Stefaan: Niets, de regering breidt het zelfs uit naar meerdere sectoren zoals de overheid en onderwijs. Onze minister van werk, Kris Peeters, wilt van 38 uren naar 45 uren werken per week gaan en ons deze uren later laten opnemen in de vorm van verlof. We zien dat het de verkeerde richting uitgaat: we leven om te werken in plaats van dat we werken om te leven.

meneer Grober: Er zijn projecten om scholen op te richten en er worden middelen gegeven aan organisaties om mensen te helpen met het maken van een businessplan. Op deze manier heeft de regering al veel jobs kunnen creëren.

Wat zijn de mogelijkheden voor jongeren die niet slagen op het examen voor Beca 18?

Luis Joel: Er moet een soort schifting zijn omdat de school niet aan alle jongeren beurzen kan geven. Elk jaar opnieuw wordt geëvalueerd hoe dit systeem beter kan.

Abraham van JOC Peru sluit af met een mooie speech. Hij heeft het over vier mythes:

In meer ontwikkelde landen zijn er minder problemen.
Nee, ook in landen zoals België zijn er nog steeds problemen.
Enkel economische groei zal werkloosheid beteren.
Nee, kijk maar naar het wankelen van het systeem van sociale zekerheid in België: voordelen moeten er zijn voor iedereen.
Alleen een goede opleiding lossen problemen op.
Nee, want een goede opleiding geeft geen garantie op het vinden van werk. Er moeten alternatieven komen voor waardig werk!
De regering lost alles op.
Zéker nee, oplossingen kunnen ook vanuit de maatschappij komen. Burgers en studenten moeten zich gaan organiseren om verandering te bekomen.

Jongeren zijn meer waard dan al het goud van de wereld!

De overheid moet dit dringend beseffen en meer gaan investeren in jongeren. Zonder waardig werk kunnen we niet waardig leven. Alleen komen we niet tot verandering, we moeten ons organiseren. Rechtvaardigheid en solidariteit zijn nodig om een nieuwe wereld te creëeren.

Na het panelgesprek heeft de rector van de universiteit ons uitgenodigd op zijn kantoor. Waar we de kans kregen om wat vragen te stellen over het Peruaanse onderwijssysteem. Zo werd er gevraagd waarom bepaalde technische richtingen niet gegeven werden in de universiteit, het antwoord hierop verbaasde ons wel, het was gewoon een te dure richting dat weinig studenten konden betalen. De goedkopere richtingen werden hierdoor massa's gevolgd waardoor een overaanbod is aan afgestudeerde apothekers, verpleegsters. Heel veel afgestudeerde jongeren hebben hierdoor geen werk , het vraag en aanbod is volledig uit balans. Daarna vroeg de rector om onszelf voor te stellen. Achter de voorstellingsronde van ons allemaal zijn we vertrokken richting restaurant.

Daarna zijn we doorgegaan naar Cajaruro, waar we een bezoek gebracht hebben aan een cacaoplantage, die gesponsord werd door de gemeente om mensen in te werk te stellen. We kregen uitleg over de verschillende groeifases van de cacao , maar ook over de koffieplant en de guava.

Na een hittegolf in Cajaruro zijn we doorgegaan voor een verfrissende duik in een prachtige omgeving. Hier konden we op een ontspannende manier de JOC Peru beter leren kennen Het was een idyllisch zicht met de bergen, stromend water en een regenboog. We nemen met spijt in het hart afscheid van de prachtige mensen in het warme Bagua Grande en vertrekken met de bus richting Chiclayo.