Campagne Echtscheiding‘Bijna een vijfde van de Vlaamse kinderen heeft gescheiden ouders’, kopt De Standaard vandaag in de krant. KAJ koos er vorig jaar voor rond dit thema te werken en beweging te maken in de afdelingen omdat we van onze jongeren verhalen te horen kregen over de gevolgen die echtscheiding op hen heeft. Na een jaar aan de slag om verhalen te verzamelen in de afdelingen in alle regio's, hebben we een eerste bundeling van feiten uit een 30-tal verhalen. We hoorden vaak jongeren dezelfde problemen aanhalen en hebben hierdoor al een eerste beeld, een analyse noemen we dat, van wat de gevolgen zijn voor jongeren met gescheiden ouders én waaraan we iets willen veranderen.

Ik ben verantwoordelijk voor hun financiële regeling.

Pieter: “Ik had ook letterlijk 2 portefeuilles, men pré bij de één mocht niet mee naar de ander. Ik had zo per ongeluk eens die van ons pa mee naar ons ma en dat vonden ze echt niet kunnen.”

Kim: “Mijn papa krijgt het kindergeld en betaalt bijgevolg het meeste voor mij. Als ik dan bij mijn moeder ben en ik bv. voor sportdag tegen de vrijdag geld nodig heb, dan moet ik altijd eerst naar mijn vader gaan.”

Ik ben verantwoordelijk voor mijn ouders i.p.v. omgekeerd.

Joke: “Sinds mijn moeder bij mijn pa weg is, heeft ze zich laten gaan. Terwijl zij voor mij zou moeten zorgen, moet ik voor haar zorgen: de was doen, eten maken...”

Jeroen: “Voor het oudercontact is dat wel iets anders. Ze komen allebei, maar wel op een ander uur. Ik moet zorgen dat de regeling juist verloopt. Meestal zegt mijn ma eerst wanneer ze wil gaan en dan moet ik zorgen dat mijn pa zeker pas 2u na mijn ma op school aankomt. Want zet ze samen in een kamer en ze maken elkaar af.”

We moeten het met veel minder stellen.

Sarah: “Vroeger was er meer eten, er waren meer mogelijkheden. Nu is dat iets minder, omdat pa niets betaalt en mijn ma alles zelf moet betalen.”

Tom: “Wat ik ook saai vind, is dat er bij mijn pa maar één slaapkamer is en aangezien mijn broer en ik niet samen willen slapen, kunnen we nooit samen naar mijn pa gaan.”

Altijd verhuizen is een heel gedoe!

Bart: “De wekelijkse verhuizingen zijn een rompslomp. Dan moet ik met de fiets over en weer sukkelen. Mijn ouders wonen gelukkig maar 7 kilometer van elkaar. Maar ik kan je verzekeren, als je telkens 7km moet fietsen en soms nog eens moet terugkeren omdat je iets vergeten bent voor school, is dat allesbehalve prettig. Bovendien moet ik ervoor zorgen dat ik al mijn schoolboeken, mijn boekentas, kledij voor een week, turn- en zwemgerief, mijn laptop, etc. mee heb. Mijn ouders willen mij niet voeren, zelfs niet als het regent.”

Elke: “Het verhuizen zelf vond ik ook altijd een heel gedoe. Ze willen elkaar echt niet meer zien, dus zetten ze ons altijd af aan het begin van de straat. En als het bijvoorbeeld hard aan het regenen is, is dat echt niet plezant hé.”

Robin: “Van mijn pa mag ik maar één keer per week gaan trainen i.p.v. twee keer. In dat weekend mag ik dan ook niet mee in de match spelen, want ik was niet aanwezig op alle trainingen.”

De relatie met mijn ma/pa is niet meer zo goed als vroeger.

Campagne EchtscheidingJoris: “Ik heb toen echt heel mijn levensstijl moeten aanpassen door Nina. Vroeger had ik mijn regels, mijn houding en ik moest op een paar weken tijd alles omgooien. Ik was nogal een kieskeurige eter, ik weet dat, maar zij was dan een vegetariër en ik moest dan maar ineens mee koude plat eten. Ik speelde graag op mijn gameboy of op de playstation en mijn vader vond dat allemaal oké, maar Nina vond dat ik meer moest buiten gaan spelen. Ze pakte dan mijn gameboy af, “ga nu eens iets anders doen”, zei ze dan. Ik mocht gewoon mijn eigen ding niet meer doen. Ik kon daar ook niet met mijn pa over praten.”

Bert: “Ik bedoel maar, sinds papa en zij samen zijn, luistert papa niet meer naar mij. Ik kan heel moeilijk nog praten met hem omdat ze overal bij is. Ik ben wel blij voor hem, maar er is veel veranderd sindsdien. Als ik hem iets wil vertellen, gaat het moeilijk omdat zijn vriendin er altijd bij is. We kunnen nooit eens iets alleen doen. Ik vind dit vervelend. Ik zou graag mijn papa terug zien zoals vroeger. Een levendige man, die alles deed om mij te plezieren, vb. eens een dagje naar de zee, Centerparks, eens gaan zwemmen.”

Begrijp dat ik wél nog van jouw ex-vrouw/man hou!

Laura: “Als ik bij mijn pa was dan was het heel de tijd ‘ma dit, ma dat’, en omgekeerd ook. Mijn ma zei: “papa is nonchalant”, “hij kan alleen bij de vrouwen zitten”, etc. Mijn pa zei: “je ma is slordig”, “het huis ligt er zo rommelig bij”, etc. Ik vond dat heel vervelend, want ik wist dat ze allebei geen punt hadden.”

Sofie: “De eerste jaren probeerde mijn moeder altijd slecht te praten over mijn vader. En dat vond ik echt niet leuk, want ik zie hem natuurlijk graag hé. En soms geloofde ik dan dingen die ze zei en dan zag ik er tegen op om naar mijn vader te gaan, maar als ik dan weer bij mijn vader was, kwam het uit dat ze niet klopten. Dat was echt een lastige periode.”

Marie: “Het is niet geestig om zo tussen mijn ouders heen en weer geslingerd te worden, want 't zijn mijn ouders en ik zie ze allebei graag.”

Herken jij jezelf hierin?

Je ouders zijn gescheiden, je herkent je volledig in de analyse hierboven, begin eraan!

Wees zelf de verandering die je in de wereld wil zien! (M. Gandhi)

JIJ kan samen met KAJ hieraan iets veranderen!

Hoe we te werk gaan? De verschillende stappen tot de nationale actiedag:

1. Spreek erover.

Campagne EchtscheidingAllereerst hebben we nog véél meer verhalen nodig uit heel Vlaanderen. Ervaar jij deze gevolgen van echtscheiding? Spreek erover en laat je vrijgestelde je ervaringen noteren.

2. Wie ken jij nog?

Wie ken je nog met gescheiden ouders? Binnen of buiten je afdeling, op school, je hobby, etc. Spreek hem/haar aan en deel je verhaal. Vertel hem/haar over onze strijd naar verandering: Wij als KAJ willen het stoppen dat jongeren zich wegcijferen voor hun ouders!

3. Activiteit in de afdeling

Niet enkel de jongeren met gescheiden ouders hebben te maken met dit thema, want iedereen kent wel iemand die gescheiden ouders heeft. Neem hem/haar mee naar je afdeling en speel één van de echtscheidingsspellen in je afdeling of steek zelf een activiteit in elkaar. Zo kunnen jullie uitwisselen, je mening geven en beseft iedereen er iets moet veranderen!

4. Bekendmaking in de regio

Zou het niet tof zijn ervaringen en verhalen te kunnen uitwisselen met nog andere gasten uit andere afdelingen? Zou het niet tof zijn met een duidelijke boodschap naar buiten komen over wat er moet veranderen? KAJ wil aan de media, pers, ouders, politiekers, etc. laten weten wat kajotters met gescheiden ouders meemaken. Geen saaie actie maar we maken er iets jong, dynamisch en vooral sterk van!

5. Nationale Symbolische Actie

Zou het niet tof zijn als ...

  • … we in elke regio onze boodschap bekend kunnen maken, we onze ervaringen kunnen bundelen en de trekkers kunnen samenbrengen voor een Nationale Symbolische Actie in Brussel?
  • … we hierbij 300 jongeren kunnen betrekken van alle afdelingen in Vlaanderen en Brussel, met en zonder gescheiden ouders, leden én nieuwe leden?
  • … 50 jongeren, die ervaring hebben met de gevolgen van echtscheiding, deze met andere kajotters hebben gedeeld en een regionale bekendmaking hebben georganiseerd, dit trekken?
  • … wij mensen kunnen duidelijk maken dat ouders verantwoordelijk zijn voor hun kinderen en niet omgekeerd en dat ouders moeten luisteren naar wat hun kinderen belangrijk vinden?
  • … wij de betrokkene beleidsmakers kunnen toeroepen: 'Echtscheiding mag geen armoede betekenen!'?
  • … het Kinderrechtencommissariaat aanwezig zou zijn en onze eisen zou steunen?
  • … we deze boodschap kunnen verspreiden, door de nationale pers (waaronder televisie) te halen, en voelen dat er iets verandert?

Enkel samen staan we sterk!

Plaats reactie