Weekend echtscheiding

“Mijn pa zei op een avond: "Ik ben weg." Dat was 't.”

Angelo: “Mijn eerste reactie was: eindelijk! Man, ik was opgelucht toen mijn pa 't vertelde. Mijn ouders riepen constant tegen elkaar en ik zat daar dan tussen. Leuk is anders, hoor.”

James: “Ze vertelden 't mij tijdens mijn examenperiode. 't Is niet dat ik het niet voelde aankomen, maar toch was 't een klap in mijn gezicht.”

Janne: “Ik voelde het aankomen: 't was non-stop ruzie maken. Nu is 't beter, althans wat het ruziemaken betreft.”

Simon: “Ik weet nog dat mijn pa op een avond zei: “Ik ben weg”. Dat was het. Ik heb uren zitten wenen. Ik snapte er niets van, zelfs nu nog altijd niet.”

“Hallo, 't gaat hier over mijn toekomst!”

Gilles: “In het vierde middelbaar had ik slechte punten. 't School stelde mij voor de keuze: zakken naar het beroeps of mijn jaar overdoen. Mijn ma wilde dat ik bleef zitten maar mijn pa zei: “Als jij iets anders wil doen, doe dan maar iets anders.” Ik moest er niet over beginnen wat ik wou tegen mijn ma, want dan zei ze: “je pa heeft je weer opgestookt zeker.” Weer al dat heen en weer geslinger. Totdat mijn pa mij meenam naar 't school en mij inschreef in die nieuwe richting. Mijn ma was zeer boos.”

“Je vader dit, je vader dat ... Het interesseert mij niet: zeg dat tegen hem!”

Gilles: “Ze roddelen over elkaar tegen mij. “Je vader dit, je vader dat...” Zo gaat dat als ik bij mijn ma ben. Jongens toch, in de plaats van dat ze 't tegen elkaar zeggen!”

Gilles: “Mijn ma kwam laatst af: “Je pa heeft weer de alimentatie te laat betaald.” Dat interesseert mij niet, ze moet dat niet tegen mij zeggen. Ik moet die alimentatie niet betalen.”

Simon: “Mijn ma zegt tegen mij wat ik moet zeggen tegen mijn pa, maar als ik het misversta, dan is 't een heel gedoe en maken ze weer ruzie.”

“Alsjeblieft: wees eens niet zo kinderachtig!”

Gilles: “Ik mag soms werken bij mijn pa. Ook op woensdagnamiddag vraagt hij of ik wil meegaan. Maar als ik bij mijn moeder ben die week, dan mag dat niet. Ze zegt dan: “Als je bij mij bent, dan moet je bij mij blijven.” Dat is echt belachelijk.”

Simon: “Toen het Tieltse feesten waren, was ik dat weekend bij mijn pa. Ik moest om 3 u 's nachts vertrekken om op tijd thuis te zijn, maar mijn fietsband stond plat. Ik belde dus naar mijn pa om dat te zeggen, maar hij nam niet op. Dus, dacht ik: ik bel naar ma (want zij woont in Tielt), misschien kan zij mij helpen. Erna belde mijn pa terug: “Je bent dit weekend bij mij, je moet dit aan mij vragen.”

Simon: “vrijdagavond als 't KAJ is, moet ik bij mijn oma slapen in Tielt. Normaal moet ik dan switchen van huis, maar dan kan ik niet naar de KAJ gaan. Dus was hun oplossing om bij oma te overnachten. Terwijl ik toch evengoed bij mijn ma kan blijven slapen? Dat is trouwens ook zo als ik wegga met mijn maten in Tielt. Dan moet ik nog met mijn fiets terug naar Oeselgem (naar mijn pa) rijden. 't Zou voor mij veel makkelijker zijn om bij mijn ma te slapen.”

“Twee huizen en het geswitch”

Gilles: “Het is stom, dat wekelijks verhuizen. Iedere keer die valies maken, ervoor zorgen dat ik niets vergeet. Elke vrijdag moet ik switchen, dus moet ik ervoor zorgen dat ik op tijd thuis ben (dus geen pintjes gaan drinken na school). Zodat ik voor dat ik naar de KAJ ga nog mijn valies kan maken. Als ik bv. schoolboeken ben vergeten, dan neem ik een bus eerder 's ochtends, om die boeken nog te kunnen gaan halen.”

Joke: “De wekelijkse verhuizingen zijn een rompslomp. Ik moet telkens met mijn fiets heen-en-weer sukkelen. Gelukkig is 't niet zo ver van elkaar (7 km). Mijn ouders vertikken het om mij te voeren, zelfs als het regent. Je zou mij eens moeten zien rijden met mijn fiets en valies, boekentas, laptop ...”

Simon: “Ik ben die wekelijkse verhuizingen gewoon geworden. Het is wel kort: een week bij ma en een week bij pa. Wanneer ik op mijn gemak ben, dan moet ik weer verhuizen. Ik was zeven toen ik naar de vrederechter moest om te beslissen over de regeling. Mijn ouders beïnvloedden mij heel erg. Nu zou ik het anders doen: om de twee weken. Ik durf er eigenlijk niet over beginnen. Ze maken al zoveel ruzie, ik zou het alleen maar nog erger maken.”

“Zwem dan maar in je blootje, zei mijn L.O.-leerkracht”

Dwight: “Op school zijn ze totaal niet begripvol. Als ik iets vergeten ben, krijg ik antwoorden als: “'t Is voor iedereen gelijk.” Ja hallo, niet iedereen zijn ouders zijn gescheiden!”

Simon: “Ik was een boek vergeten bij mijn ma. Ik heb daarvoor een nota gekregen want ze geloofden mij niet. Die leerkracht zei dat 't allemaal excuses waren."

Joke: “Ik had eens mijn zwemgerief vergeten bij mijn ma. Ik legde dat uit tegen mijn L.O.-leerkracht. Hij zei: “Dat is jouw probleem, zwem dan in je blootje.” Geestig hoor, zulke opmerkingen.”

Plaats reactie