Voelen we de verandering?

Op 22 november 2014 kwamen we samen in Brussel. We spraken er over de gevolgen van echtscheiding voor jongeren. Op een groot podium en ver boven Brussel klonk onze boodschap doorheen het Vlaamse land.

Op de studiedag 'Gezinstransities vanuit het perspectief van de kinderen' op 29 september 2015 spraken we voor een laatste keer hun eisen uit naar ouders, het beleid en onze samenleving. Advocaten, familierechters, hulpverleners, directies van scholen, bemiddelaars, enz. kwamen luisteren naar wat we te vertellen hadden.

Enkele Kajotters herhaalden nogmaals de realiteit waarin we leven:

  • Wij worden meegesleurd in jullie conflicten en slechte communicatie
  • De verblijfsregeling bemoeilijkt ons dagelijks leven en onze ontwikkeling
  • We moeten het financieel met veel minder stellen
  • De relatie met mijn ouder is verslechterd
  • Wij voelen ons niet thuis
  • Wij kunnen onze zorgen rond de scheiding met niemand delen

Jongeren met gescheiden ouders staan recht

De campagne echtscheiding is nog maar eens het bewijs dat jongeren wél een eigen mening hebben en daarvoor durven opkomen, recht van spreken hebben als ervaringsdeskundige én de power hebben om aan hun eigen realiteit iets te veranderen.

Ik ben ook een mens, ik heb ook een mening en ik wil dat er met mij rekening gehouden wordt, zegt Sieg.

Straffe dinges! Dat merken we ook aan de hand van de bevestigingen die we nog dagelijks ontvangen via e-mail en telefoon van andere organisaties, beleidsmakers, ouders, andere jongeren, enz.

Discussie over de gevolgen van echtscheiding is nu helemaal open

discussie is nu helemaal open

Het is 22 november rond vijf uur in de namiddag. We zijn in Brussel op het Poelaertplein, in de schaduw van het majestueuze, doch eeuwig in stellingen gehulde justitiepaleis. Uit dertig afdelingen komen ze, en ze zetten met hun decibels de noodkreet over de gevolgen van echtscheiding voor jongeren kracht bij. Bij KAJ geen spelletjes enkel om te spelen, wel een actieve namiddag met een straffe boodschap voor pers, politiek en samenleving! Zet u en (her)beleef het hier. 

En nu... Vooruit!!

Gevolgen van echtscheiding.

Regionale bekendmaking in Gent-Eeklo

Na het verzamelen van een heleboel verhalen en onderling uitwisselen over onze situatie was het voor ons duidelijk: wij kennen de gevolgen van echtscheiding vanuit onze eigen verhalen en de verhalen van vrienden. We zagen steeds dezelfde lijnen terugkomen en besloten: dit moest veranderen. We waren het grondig beu dat volwassenen dit debat voeren, dat onze stem niet naar voor komt. In het beste geval dat we ‘significant minder geneigd zijn om te trouwen’. Omdat het ook ons aanbelangt, hebben wij ervoor gekozen om ons te mengen in dit debat: niet met statistieken, wel met onze verhalen, onze feiten, onze analyse.

Wij zijn als een postduif die over en weer vliegt tussen ouders om boodschappen over te brengen. We voelen de financiële gevolgen van de scheiding. Twee huizen hebben bezorgt ons veel ongemakken. We voelen ons niet meer thuis in ons eigen huis. Mensen luisteren niet naar onze verhalen over de scheiding. We moeten veel sneller zelfstandig zijn.

Jongeren eisen inspraak

Campagne Echtscheiding in Gent-Eeklo

Campagne Echtscheiding in Gent-Eeklo Begin maart was het terug tijd voor een jarenlange traditie: de kajotters uit de regio Gent-Eeklo gaan samen op regioweekend, telkens een weekend met ontmoeting, ontspanning, vorming en bezinning. Dit jaar hadden Nika, Thomas en Ewoud iets speciaals voorbereid, met heel veel spanning presenteerden ze aan de groep van 65 kajotters hun actie.

Waarover gaat jullie actie?

Ewoud: Het gaat over dingen die jongeren meemaken als hun ouders gescheiden zijn. Op het nationale congres hebben we drie thema's gekozen waar we met KAJ rond willen werken. We hebben gekozen voor dingen die heel vaak terugkomen in de verhalen van jongeren.

Thomas: Ik heb ook gescheiden ouders en vaak hangt daar nog een taboe rond. Iedereen klaagt over zijn ouders, maar over gescheiden ouders wordt niet zoveel gezegd. En veel ouders beseffen ook niet wat voor een impact dat heeft op ons leven. Op weekend vertelde een gast bijvoorbeeld dat hij zijn mama niet meer zag door de scheiding. Zijn papa had ook geen nieuwe vriendin en daardoor mist hij nu echt wel een vrouwelijk figuur in zijn leven.

Iedereen klaagt over zijn ouders, maar over gescheiden ouders wordt niet zoveel gezegd.

Zet ze samen in een kamer en ze maken elkaar af.

Campagne Echtscheiding‘Bijna een vijfde van de Vlaamse kinderen heeft gescheiden ouders’, kopt De Standaard vandaag in de krant. KAJ koos er vorig jaar voor rond dit thema te werken en beweging te maken in de afdelingen omdat we van onze jongeren verhalen te horen kregen over de gevolgen die echtscheiding op hen heeft. Na een jaar aan de slag om verhalen te verzamelen in de afdelingen in alle regio's, hebben we een eerste bundeling van feiten uit een 30-tal verhalen. We hoorden vaak jongeren dezelfde problemen aanhalen en hebben hierdoor al een eerste beeld, een analyse noemen we dat, van wat de gevolgen zijn voor jongeren met gescheiden ouders én waaraan we iets willen veranderen.

Ik ben verantwoordelijk voor hun financiële regeling.

Pieter: “Ik had ook letterlijk 2 portefeuilles, men pré bij de één mocht niet mee naar de ander. Ik had zo per ongeluk eens die van ons pa mee naar ons ma en dat vonden ze echt niet kunnen.”

Kim: “Mijn papa krijgt het kindergeld en betaalt bijgevolg het meeste voor mij. Als ik dan bij mijn moeder ben en ik bv. voor sportdag tegen de vrijdag geld nodig heb, dan moet ik altijd eerst naar mijn vader gaan.”

Mijn ouders die scheiden? Een klap in mijn gezicht!

Weekend echtscheiding

“Mijn pa zei op een avond: "Ik ben weg." Dat was 't.”

Angelo: “Mijn eerste reactie was: eindelijk! Man, ik was opgelucht toen mijn pa 't vertelde. Mijn ouders riepen constant tegen elkaar en ik zat daar dan tussen. Leuk is anders, hoor.”

James: “Ze vertelden 't mij tijdens mijn examenperiode. 't Is niet dat ik het niet voelde aankomen, maar toch was 't een klap in mijn gezicht.”

Janne: “Ik voelde het aankomen: 't was non-stop ruzie maken. Nu is 't beter, althans wat het ruziemaken betreft.”

Simon: “Ik weet nog dat mijn pa op een avond zei: “Ik ben weg”. Dat was het. Ik heb uren zitten wenen. Ik snapte er niets van, zelfs nu nog altijd niet.”

Jongeren zijn het slachtoffer van scheidende ouders

1 op 3 jongeren werden ooit geconfronteerd met een scheiding van hun ouders. Dat is de harde realiteit in Vlaanderen en Brussel. Als ouders uit elkaar gaan zijn de kinderen hierbij direct betrokken. Eén van deze jongeren is Joke, 17 jaar.

Het verhaal van Joke

Zeven jaar geleden zijn mijn ouders uit elkaar gegaan. Ze maakten veel ruzie. Ik weet nog dat ik ’s morgens opstond om naar school te gaan, hen hoorde bekvechten in de keuken en stiekem meeluisterde. Toen ik al hun verwijten hoorde, ben ik al wenend terug naar mijn bed gelopen. Ik wilde niet meer naar school gaan. Ik kon er met niemand over praten. Sinds de scheiding woon ik afwisselend een week bij mijn moeder en een week bij mijn vader. Bij mijn moeder slapen we met drie op een kamer, ik als enig meisje. Ik heb totaal geen privacy. Ik moet mij bijvoorbeeld altijd omkleden achter de deur. Mijn vriendje meenemen op mijn kamer mag ik dus ook vergeten. Bij mijn papa heb ik een eigen kamer. Ik kan daar tenminste op mijn gemak zijn. Ik voel mij daar veel beter bij. Mijn papa krijgt het kindergeld en betaalt bijgevolg het meeste voor mij. Als ik dan bij mijn moeder ben en ik voor sportdag tegen vrijdag geld nodig heb, dan moet ik altijd eerst naar mijn vader gaan, onnozel dus.