Wees een luisterend oor

Het proces naar de actie

Samen handelen en echte vrienden worden

interimarbeidersAan ons actiemoment gingen tien heelintense weken van samenwerking vooraf. Hiervan namen we ruim vier weken de tijd om elkaar beter te leren kennen. Toen we elkaar voor het eerst zagen, klikte het tussen ons. Louter naar elkaars verhaal luisteren, geeft het gevoel:“Yes, ik ben niet alleen! Ik ben niet de enige die al die slechte ervaringen heeft met interim.” De eerste avond dat we afspraken, zijn we iets gaan drinken in de Irish Pub in Oostende. We hebben heel wat gepraat. Rien, uitbouwwerker Oostende, zei dat we best alles bijhielden van de ervaringen die verteld werden. Na een tijdje doe je dat vanzelf, want je weet waarvoor je het doet. Naarmate het proces van de actie vordert, vergroot de impact ervan op je eigen leven. Jona: “Toen ik ging skaten, betrapte ik mezelf erop dat ik iedereen ging bevragen: Of ze werkten? Of ze ervaring hadden met interimkantoren? Zo heb ik ook mijn buurjongens op een andere manier leren kennen. Je wilt méér verhalen, je wilt jongeren vinden die in dezelfde shit zitten. Net dat geeft je moed om met de actie door te gaan.” Na die eerste bijeenkomst zagen we elkaar een week niet, maar in die periode spraken we nog veel meer kennissen, vrienden, nichten, neven, buurjongens, enz. aan over interimwerk. We schreven hun verhaal uit en keken er al naar uit om deze met de groep te delen.

Hoe is't?, doen en beseffen: ik ben niet alleen

Toen we de tweede keer samenkwamen, deden we eerst een ‘Hoe is’t?'. Dat was niet makkelijk voor ons tot Rien zei: “Wat hebben jullie deze week allemaal meegemaakt aan de interimkantoren?”. Toen kwam er een waterval van ervaringen en wij maar schrijven! Vanaf dan kwamen we wekelijks samen of soms zelfs meerdere keren per week. Zo gingen we eens samen skaten, aten spaghetti bij Kevin thuis, speelden een spel met vragen over ons persoonlijk leven en onze zoektocht naar werk, enz.

Al gauw werden we echte vrienden en wist je dat wanneer je een rotdag had gehad door je persoonlijke interim-zoektocht, de rest van de groep je meer zou begrijpen dan wie dan ook, omdat zij net hetzelfde meemaakten.

Besluiten en de verandering beleven

Na een tijd merk je wie van ons er echt voor wilt gaan en zich volledig inzet. Vandaag zijn we met vijf kernleden. Wij waren er van het begin tot het einde bij en willen elkaar niet meer in de steek laten. Samen doorliepen we het hele actieproces en voerden we alles uit wat we elkaar beloof hadden. Naast de kern, zijn er 9 andere gasten, de leden, die delen van het actieproces meemaakten. Ook hun rol is van enorm belang binnen het actieproces, want zij kunnen anderen meetrekken zodat onze actiegroep alleen maar groter en sterker wordt.

Rien: “Het sterke van het actieproces is dat je de evolutie van de gasten waarneemt. In het begin moet je nog wat trekken, moet je hen nog veel uitleggen, moet je nog veel voordoen, maar beetje bij beetje nemen zij de taak vanzelf van jou over. Zij doen de voorstellen, gaan al eens alleen jongeren aanspreken aan de interimkantoren, spreken eens met elkaar af in een cafeetje om iets te drinken en over de actie te praten. Voor je het weet zijn de T-shirts al besteld en hebben ze poll’s, flyers en spandoeken gemaakt.”

Zin geven aan de dagen

interimarbeider ShirleyAls je werkzoekend bent, zoals wij, danheb je de hele dag tijd (nadat je bij de interimkantoren bent langsgeweest). Waarom zouden we een hele dag wachten om elkaar ’s avonds te zien en aan onze actie te werken? Neen hoor! Wat wij deden, was iets waar we allemaal achter stonden. Tijdens het eerste deel van het proces naar de actie - verhalen verzamelen - spraken we ’s morgens om 9 uur af en stonden we tot 12 uur aan de interimkantoren om jongeren aan te spreken. Daarna gingen we samen een broodje eten en in de namiddag legden we alle verhalen samen en groepeerden we de feiten. Onze vriendschap groeide telkens wanneer we na het aanspreken van jongeren nog iets gingen drinken, een Hoe ist? deden of iets anders ontspannend deden zoals het spel.

Tijdens het tweede deel van het actieproces – het voorbereiden van het bekendmakingsmoment - spraken we ook om 9 uur af en vergaderden we tot de middag. We deden telkens een Hoe-is’t?, overliepen wat er reeds gebeurd was en bepaalden wat er nog diende te gebeuren en wie dit zou doen. In de namiddag voerden we onze opdrachten uit. Toen aten we weer samen en ’s namiddags voerden we de taken uit. Soms hadden we vroeg gedaan, maar dan konden we het niet laten toch nog samen te zitten om vanalles voor de actie te doen, bv. de poll’s uitdelen, flyers maken of gewoon bij een van ons thuis nog een praatje te maken.

Het was fijn om dankzij onze actie terug structuur in onze dag te hebben i.p.v. de hele dag doelloos voor je uit te kijken, laat te gaan slapen en laat op te staan.

Plaats reactie