Symbolische Actie - Uitnodiging

Zaterdagvoormiddag 18 november voor de stopzetting van het gebruik van dagcontracten

Sinds jaar en dag is KAJ niet enkel een jongerenbeweging, maar ook een actie- en vormingsbeweging. Na ons ‘Zwartboek Interim – Is dit nu de moderne arbeidsmarkt?’ hebben wij ons onderzoek en analyse over jongeren die vandaag op de arbeidsmarkt terechtkomen uitgebreid naar andere vormen van precair werk.

We bevroegen jongeren op hun werkplaats in de meest precaire sectoren: Logistiek, Voeding en Diensten, Horeca, … En jongeren aan bedrijfspoorten in het ganse Vlaamse land.

Verhalen over aaneenschakelingen van dag- en weekcontracten gedurende maanden en zelfs jaren zijn voor ons alledaagse kost. Verhalen over gedwongen deeltijds werken en korte contracten van enkele maanden maken het voor jongeren vandaag moeilijk om een zelfstandig en stabiel leven uit te bouwen.

Als speerpunt in deze golf van precarisering zien wij het gebruik van dagcontracten.

Weg met de dagcontracten

Wij, leden van KAJ, houden donderdag 12 oktober een symbolische actie in Halle. We eisen vooral dat de dagcontracten verdwijnen. Door het verspreiden van een sterke flyer met de daarbij horende uitleg, willen we de mensen er op attent maken wat wij, jongeren beleven. Er wordt verwacht van de jongeren die werken met deze contracten dat ze enorm flexibel zijn. Daarnaast brengen deze contracten ook nog enkele andere problematische zaken met zicht mee, namelijk:

  • Je weet slechts een dag op voorhand, of zelfs maar enkele uren of je al dan niet moet werken
  • Er is een aaneenschakeling van dagcontracten 8 maanden, 2 jaar, 4 jaar, ... meestal bij hetzelfde bedrijf
  • Onderlinge concurrentie tussen andere collega’s

Hier zijn er natuurlijk tal van gevolgen aan gekoppeld die onze jongeren meemaken:

  • Je kan geen band met collega's opbouwen
  • Je kan niet ziek zijn
  • Je moet constant beschikbaar zijn

Getuigenissen van onze jongeren:

B, 24j. Ik werk nu al 2 jaar bij een poetsbedrijf met dagcontracten ik word de volgende dag opgeroepen of ik moet komen werken of niet. Dus het is heel moeilijk om mijn leven te plannen. Ik heb in die twee jaar ook nog geen vakantie gehad omdat ik bang ben dat ik dan niet meer terug mag komen werken. Ik durf ook niet aan mijn baas vragen of ik een vast contract kan krijgen want niemand van mijn collega’s hebben dit.

N. 26j. Ik werk nu al 4 jaar met interim-contracten dat zijn vooral week-of dagcontracten. Dat is echt in verschillende bedrijven. Het interimkantoor laat dan een dag of soms maar een paar uur op voorhand weten dat je moet komen werken. Als je niet snel genoeg reageert ben je de job kwijt en heb je dus die dag ook geen geld verdiend.

O. 20j. De interimmers krijgen maar enkele uren op voorhand te horen of ze moeten komen werken. We kiezen specifiek om actie te voeren op 12 oktober omdat het dan de week van de uitzendkracht is. Wij willen onze stem dan ook laten horen in deze week.

 

De planning ziet er als volgt uit voor 12 oktober 2017:

10:00-12:00

We gaan rondlopen tijdens de markt van Halle om daar mensen aan te spreken en het probleem bekend te maken.

Jongeren willen waardig werk, een toekomst opbouwen met een vast contract met sociale zekerheid, maar met dagcontracten is dat niet mogelijk

 

Syredin Kurtesi,KAJ

De cursussen komen eraan!

Cursussen Paasvakantie 2014

De cursussen zijn een tijd om nooit te vergeten, waar je persoonlijk een boost krijgt. Vraag het maar aan medekajotters die al meegingen.

De animatorcursus gaat door van maandagochtend 30 oktober tot en met zaterdagnamiddag 4 november in ‘Het Scoutshuis’ Wilrijkstraat 4 te Antwerpen.

Inschrijven enkel online via deze link.

 

pdf Uitnodiging animator Herfst 2017 (1.03 MB)

 

Roeselare: Ardooisesteenweg in de kijker

De Ardooisesteenweg werd voor het Batjesweekend terug omgedoopt tot ‘De Andere Steenweg’ en kreeg een facelift. Sfeervolle vlaggen creëerden een dak over de ganse straat. Een installatie/kunstwerk werd gemonteerd als zonnescherm boven het pop-up restaurant waar culinaire hoogstandjes in moderne open zeecontainers geserveerd werden.

De muzikale kaart werd getrokken met een vinyl-markt en diverse muziekoptredens. Elke dag werd gestart met een gezellige ontbijtsessie voor bewoners midden op de zonnige straat. Een nieuwe schwung zat duidelijk in De Andere Steenweg . Alle initiatiefnemers zijn er van overtuigd dat dit de nieuwe weg is om van de Ardooisesteenweg een “Aparte Andere Steenweg” vol sfeer en ambiance te maken.

Tijdens de Batjes werd net zoals verleden jaar een initiatief genomen ten voordele van een lokaal sociaal doel: jeugdhuis Kameleon, die een werking uitbouwt met voor- en naschoolse opvang van jongeren.

Jurgen Vanbiervliet en Ellen Denoo, van het kapsalon Chic uit de Ardooisesteenweg, gaven op zondag de ganse dag aan ieder die het wilde een hippe nieuwe snit of een scheerbeurt, en schonken de opbrengst integraal aan dit goeie doel. Ook Kerem Dunver van Old Times Barbershop deed zijn duit in het zakje. Samen werd zo het schitterend bedrag van 715 € bijeen geknipt en aan de jongeren van Kameleon geschonken om hun werking te ondersteunen.

Wat is nu eigenlijk Kamelejon?

KAmeleJon is een laagdrempelige jeugdhuiswerking in Roeselare, waar heel wat jongeren met verschillende culturen en van verschillende origine elkaar ontmoeten. KAmeleJon is een werking met meer dan honderd leden van 36 verschillende nationaliteiten. Dus echt iets om trots op te zijn!

We hebben deze jongeren ook heel wat te bieden: Zo staat er een playstation, een pingpong tafel, een kicker. Ze kunnen drankjes aan democratische prijzen kopen. Kortom het is een ontmoetingsplaats waar jongeren zich thuis kunnen voelen, nieuwe vrienden kunnen maken, een babbeltje kunnen doen.

Klinkt een beetje zoals een Kaj- afdeling hé?

Inderdaad. Met KAmeleJon maken we ook deel uit van KAJ. Dit betekent dat we ook dezelfde uitdagingen aangaan als de andere afdelingen. Wat met jongeren in precaire werksituaties? Wat met de hoge schoolkosten? Hoe maken we onze afdeling groter?

‘Je bent welkom in KameleJon’. Met dit motto gingen wij Thibaut en Valérie de baan op.

Mevrouw Crevits, ben u hiervan op de hoogte?

Kabinetsbezoek Crevits

De minister van Onderwijs Hilde Crevits was niet aanwezig op de scholierenmars in februari, een gemiste kans voor haar om te spreken met een grote groep jongeren die op een dynamische manier hun boodschap verkondigen.

Daarom nodigde de minister ons uit om langs te komen op het kabinet. Door een onverwachte wijziging in de agenda van de plenaire vergadering van het parlement, moesten we de afspraak nog even uitstellen. Maar van uitstel komt zeker geen afstel. 21 juni staat al in haar agenda om ons te ontvangen.

Een goed voorbereid man/vrouw is er twee waard!

Daarom kwamen acht jongeren bij elkaar om dit gesprek voor te bereiden. Om helemaal zelfzeker onze boodschap duidelijk te maken en ons spervuur aan vragen voor te bereiden.

De strijdvaardigheid in de groep lag hoog: de minister is verantwoordelijk voor de hoge schoolkosten en het is haar taak om die te verlagen. Met die ingesteldheid kon het niet meer mis.

De focus ligt opnieuw op de thema's schoolkosten en onderwaardering.

Fedde: Ik kan niet mee op eindejaarsreis omdat het te duur was, wij konden dat niet betalen. Daarom moest ik een hele week in de studie zitten niets doen, ze hadden niet eens iets nuttigs voorzien. De rest van het schooljaar ben je dan de arme die niet meekon en sta je buiten de klasgroep.

Dimi: In de vakanties ga ik werken om bij te dragen aan alle schoolkosten. Dit jaar moesten we 1683,65 euro aan materiaal en boeken betalen. Daarnaast moet ik ook mijn GIP maken, wat mij al 700 euro gekost heeft.

Jari: Ik zit in het deeltijds onderwijs op het VTI, daar behandelen ze ons echt als het uitschot. Als er iets kapot is of niet opgeruimd, zal het wel onze schuld zijn. Onze stageplaats moeten wij zelf zoeken en regelen. Als je dan niet op tijd iets vindt, heb je pech. Je hebt niets bijgeleerd, terwijl ik net naar het deeltijds gegaan ben om veel praktijk te hebben.

Vooral uit de vragen blijkt de strijdvaardigheid:

  • Hoe zou u het vinden als je zelf je facturen niet kan betalen?
  • Bent u hiervan al op de hoogte? Waarom doe je er dan niets aan?
  • Waarom wordt school alleen maar duurder?
  • Die kostenraming gaat voor ons het probleem niet oplossen. Moeten we nog 2 jaar wachten?
  • Als het in Finland gratis kan, waarom hier dan niet?

Open brief aan onze minister van Werk: Kris Peeters (CD&V)

Naast de zoveelste aanklacht tegen het systematisch misbruik in de interimsector legt de Pano-reportage, van woensdag 10 mei 2017, toch vooral uw manifeste desinteresse in de arbeidsomstandigheden van jonge arbeiders bloot.

Sinds 2010 klaagt KAJ de wantoestanden in de interimsector aan: eindeloze aaneenschakeling van dagcontracten, niet of foutief uitbetaalde overuren, het constant moeten beschikbaar zijn… Na drie jaar actievoeren bundelde KAJ een greep uit de meer dan 1.000 getuigenissen in het Zwartboek interim – is dit nu de moderne arbeidsmarkt?

Het zwartboek toont eerst en vooral het systematische van de misbruiken aan, maar schetst ook het beeld van de jonge interimarbeider, volledig geïsoleerd en overgeleverd aan de grillen van het interimkantoor, het bedrijf en de economische conjunctuur. De boodschap was toen al dat de interimsector enkel een proeftuin is voor de zogenoemde modernisering van de arbeidsmarkt. Op de persconferentie waarop ons boek werd voorgesteld in het Vlaams Parlement in oktober 2013, waren uw voorgangster, toenmalig minister van werk Monica De Coninck (SP.A), uw partijvoorzitter, Wouter Beke (CD&V) en de partijvoorzitters Bruno Tobback (SP.A), Wouter van Besien (Groen) en Peter Mertens (PVDA) aanwezig.

Vrije tijd bij jongeren!

Op 14 april 2017 plannen wij een actie rond de druk op vrije tijd bij jongeren, in het Centraal Station van Antwerpen. Wie zijn wij? Wij zijn jongeren van KAJ Antwerpen. Wij hebben een onderzoek gedaan naar de invulling van vrije tijd bij onze eigen jongeren en 50 jongeren op straat. Uit dit onderzoek blijkt dat de vrije tijd meer en meer onder druk staat. Er wordt verwacht dat wij constant bereikbaar zijn: door onze ouders, door onze vrienden, op school. Wij vinden het niet normaal dat jongeren zelfs in de vakantie lastig gevallen worden door Smartschool! Het is niet normaal dat wij altijd bereikbaar moeten zijn! Wanneer mogen jongeren nog ontspannen?

Wat doen wij morgen? Wij brengen een ludieke flashmob op gang. We willen mensen weer doen nadenken over hoe onze vrije tijd tegenwoordig wordt ingevuld. We baseren ons op onze eigen ervaringen en de ervaringen van jongeren

Waarom? Vrije tijd is een recht en de invulling ervan moet vrij zijn! Wij vinden het niet kunnen dat er vanuit alle hoeken geknabbeld wordt aan onze vrije tijd!

Hopelijk zien we u morgen om 12u aan het Centraal Station.

O wee, de VDAB!

“Wat is dat allemaal met de VDAB, zeg?” Aan het woord is Philip, net terug van de Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling en Beroepsopleiding en duidelijk gefrustreerd. Hij was niet akkoord met de zaken die voor hem beslist werden. We belden wat jongeren op die in dezelfde situatie zaten en de volgende week zaten we rond de tafel om onze verhalen met elkaar uit te wisselen. Na de uitwisseling werd het duidelijk dat er gelijkenissen in de verhalen zaten. We probeerde feiten te groeperen en hieruit kwam onze eerste analyse.

Waar loopt het zoal mank?

Ik moet een opleiding gaan volgen waar ik geen interesse in heb.

Philip: Ik moet een opleiding als heftruckchauffeur gaan volgen maar ik wil helemaal niet in een magazijn gaan werken. Ik heb een diploma als stoffeerder, ik zou graag in deze sector werken.

Dario: Ik heb aangegeven dat ik graag met mensen bezig ben. Ik zou graag een opleiding als opvoeder starten. Ze zeiden dat daar genoeg volk voor is en dat ik maar een opleiding moest volgen als slager, want dat is een knelpuntberoep.

Ze dreigen ermee dat ik geen dop meer krijg.

Nieke: Ik werk nu al twee jaar met tijdelijke contracten. Ik kreeg voor de volgende twee maanden nog een contract aangeboden. Ik vertelde aan mijn begeleider bij de VDAB dat ik dit niet ging aannemen omdat ik eens graag op KAJ kamp wou. Ze antwoordden mij als je dat doet dan krijg je het volgend half jaar ook geen dop.

Ze geven me vaak het gevoel dat ik lui ben, dat ik niks doe op werk te vinden.

Philip: Ze zeggen dat ik mijn cv online moet aanpassen. Ik geef aan dat ik dat vorige maand pas gedaan heb en ik niks veranderd is sindsdien. De vrouw zei vlakaf: je bent gewoon te lui.

Onze strijd voor meer gelijke kansen in onderwijs

Onze voorzitter

Wij zijn van de KAJ. Wij blijven niet bij de pakken zitten. Wij komen op om alle jongeren alle kansen te geven waar we recht op hebben. We strijden voor een leven en samenleving waar onze rechten en onze waarde centraal staan.

In onze grondwet en in de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens staat dat iedereen recht heeft op onderwijs, gratis. Maar dat is niet wat wij beleven. De kwaliteit van ons onderwijs is afhankelijk van mijn school, mijn achtergrond, mijn thuissituatie. Elke school heeft een grote vrijheid om zijn eigen beleid uit te tekenen. Op deze manier kan een schoolkeuze mijn verdere levensloop bepalen.

Ons onderwijs bevestigt de sociale ongelijkheid in plaats van deze te compenseren. Wie in kansarmoede opgroeit, thuis geen Nederlands spreekt, heeft minder kansen om het secundair onderwijs met een diploma te verlaten.

Dit start al bij onze studiekeuze. Praktijkrichtingen worden ondergewaardeerd, daarom starten velen onder ons in een ASO-richting om vervolgens te 'zakken' naar lager gewaardeerde TSO en BSO-richtingen. Onze studiekeuze wordt beperkt door kosten. Wie het financieel niet breed heeft, droomt maar beter niet om kok te worden. We dragen hierbij een grote individuele verantwoordelijkheid.